( 1 ) تنها روزهاى اندكى كه بعضى از مورخان آنها را 52 روز « 1 » نوشته‌اند ، سپرى شد ، سيدهء زنان ، حمل جديدى را داشت كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و ديگر مسلمانان با بىصبرى منتظر بودند در حالى كه همه اميدوار و آرزومند بودند كه خداوند آن ستاره را با ستاره‌اى ديگر همراه سازد تا آسمان امت اسلامى را روشن سازند و امتدادى براى حيات رهايىبخش عظيم باشند . ( 2 ) رؤياى ام الفضل سيده ام الفضل دختر حارث « 2 » ، رؤياى عجيبى را ديد كه تعبير آن را متوجه نشد . پس به سوى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شتافت و به آن حضرت گفت : « من خواب آشفته‌اى ديدم كه قطعه‌اى از بدن تو افتاد و در دامن من قرار داده شد » . ( 3 ) پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هراس وى را بر طرف ساخت و او را مژدهء خير داد و فرمود :

--> ( 1 ) ابن قتيبه ، المعارف ، ص 158 . ( 2 ) « ام الفضل » : لبابهء كبرى همسر عباس بن عبد المطلب ، نخستين بانويى است كه بعد از حضرت خديجه بنت خويلد در مكه مسلمان شد . وى نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله جايگاهى داشت و آن حضرت به ديدنش مىرفت و در خانه‌اش استراحت قيلوله مىنمود . احاديث فراوانى را از آن حضرت روايت كرده است . وى براى عباس ، فضل ، عبد اللّه ، عبيد اللّه ، قثم ، عبد الرحمن و ام حبيب را به دنيا آورد . « عبد اللّه بن يزيد هلالى » دربارهء او گفته : ما ولدت نجيبة من فحل * بجبل نعلمه أو سهل كستة من بطن أم الفضل * أكرم بها من كهلة و كهل عم النبي المصطفى ذي الفضل * و خاتم الرسل و خير الرسل « هيچ بانويى از هيچ مردى در كوه و يا در دشت كه ما مىشناسيم ، به دنيا نياورد » . « همچون شش فرزندى كه از شكم ام فضل بودند ، او را گرامى بدار و شويش را » . « كه عموى پيامبر مصطفى دارندهء فضل و خاتم پيامبران و بهترين رسولان بود » . شرح حال وى در هر يك از كتابهاى طبقات كبرى 8 / 278 ، الاصابة 4 / 464 و الاستيعاب آمده است .